- Witaj! Internauto! Portal ten
po¶więcony jest Szkole i jej problemom.
Atrykuly,
publikacje
Jolanta Szumska
PRACA DOMOWA UCZNIÓW KLAS
I-III
Dlaczego zadajemy pracę
domową?
W
wielu systemach szkolnych, a także w naszym, uczeń nie może poprzestać
na nauce w szkole, gdyż ta nie wystarcza, lecz musi pracować także w
domu. Praca domowa ma bardzo duże znaczenie w procesie
nauczania i wychowania.
Celem pracy domowej jest:
*
utrwalenie i pogłębienie wiadomo¶ci ucznia,
*
pobudzenie jego zain
*
teresowań, rozwijanie samodzielno¶ci my¶lenia i posługiwania się wiedzą,
*
rozwijanie sprawno¶ci w uczeniu się przez stosowanie różnych technik
oraz racjonalną organizację pracy,
*
kształtowanie nawyków systematycznego, dokładnegoi chętnego
podejmowania zadań,
*
rozwijanie inicjatywy, pomysłowosci, zdolno¶ci twórczych,
* budzenie
pozytywnych emocji, wiary we własne siły, pozytywnego stosunku do nauki.
Nauka domowa w klasach I-III
nabiera szczególnego znaczenia jako przygotowawczy etap do póĽniejszego
samokształcenia.Wdrażanie do samodzielnej pracy już od
pierwszych dni w szkole uzasadnione jest tym, że dziecko musi opanować
nawyk samodzielnej pracy, podstawowe umiejętno¶ci uczenia się,
umiejetno¶ć korzystania z różnych Ľródeł wiedzy.
Nauka domowa może
przekształcić budzone na lekcji zaciekawienie i zainteresowania uczniów
w zainteresowania i zamiłowania pozaszkolne, które umożliwią im
wyj¶cie poza stereotypowy zbiór zadań i ćwiczeń utrwalających oraz
pozwlą na uzupełnianie, pogłębianie i wzbogacanie wiedzy własnym
wysiłkiem.Uczniom potrzebna jest taka wiedza, która wciąż może
być wykorzystywana w różnych sytuacjach zmieniającego się wciąż
otoczenia.Potrzebne są im takie umiejętno¶ci, które będą
przydatne w uczeniu się przez całe życie.
Jak pomagać dziecku w
odrabianiu pracy domowej?
Wykonywanie prac domowych
wymaga od uczniów samodzielno¶ci. Do¶wiadczony nauczyciel bez większego
trudu rozpozna prace niesamodzielne.Prace odrabiane przez
rodziców lub rodzeństwo łatwo zidetyfikować po stylu, doborze wyrazów,
metodzie rozwiązania itp.
Zdecydowana większo¶ć uczniów
wie, że prace należy wykonywać samodzielnie.
Pomoc rodziców lub starszego
rodzeństwa powinna sprowadzać się do:
*
wyja¶nienia tego, czego dziecko nie rozumie,
*
naprowadzania co należy zrobić,
* zalecania
dodatkowych ćwiczeń ułatwiających wykonanie zadania,
*
odpytywania dziecka.
Czasami wystarczy dziecku
obecno¶ć kogo¶ bliskiego podczas odrabiania lekcji, wówczas czuje się
ono bezpieczniej i pewniej.
Do¶ć często popełnianym przez
rodziców błędem jest zbyt szybkie obja¶nianie dziecku zadania, zanim
ono samo podejmie próbę zastanowienia się nad problemem, już uzyskuje
pomoc. Taki nadmiar troski hamuje rozwój samodzielno¶ci.
Uczeń, przystępując do
odrabiania lekcji, powinien zabierać się do najtrudniejszych i
najważniejszych zadań. Zadania trudniejsze powinien przeplatać
łatwiejszymi, pisemne-ustnymi. Zadane lekcje należy odrabiać w tym
samym dniu, w którym zostały one zadane i obja¶nione, gdyż lepiej
wówczas pamięta się materiał opracowany przed kilkoma godzinami na
lekcji.
Warunki pracy domowej uczniów.
Uczniowie powinni
mieć swoje stałe miejsce pracy, swój kącik do odrabiania lekcji. Kącik
do pracy czy pokoik dziecka trzeba tak urządzić, aby było tam
przytulnie i wygodnie, a dziecko lubiło w nim przebywać.
Stolik przeznaczony do odrabiania lekcji musi być tak ustawiony, aby
¶wiatło dzienne padało z lewej strony. Ważne jest również o¶wietlenie
elektryczne. Nieodpowiednie o¶wietlenie psuje oczy.
Krzesło musi być przystosowane do wzrostu dziecka tak, aby nie zwisały
z niego nogi lub tez odwrotnie, aby nie było ono za niskie.
Niewygodna pozycja przy pisaniu i czytaniu może spowodować przykre
konsekwencje, jak garbienie się czy skrzywienie kręgosłupa. Ma to
również zły wpływ na jako¶ć pracy. Ucząc się w nieprawidłowej pozycji
dziecko szybciej się męczy, jest znużone i zniecierpliwione.
Rodzice powinni zadbać o to,
aby dziecko nie uczyło się zbyt póĽno ( po godzinie 20). Uczeń w
młodszym wieku szkolnym powinien spać 10 godzin, gdyż �piąc krócej jest
bardziej nerwowy, niespokojny, pobudliwy lub przeciwnie- ospały i
apatyczny, zmęczony, znużony i nie reaguje na polecenia nauczyciela.
Bardzo ważne jest, aby w domu panowała pogodna atmosfera sprzyjająca
pracy umysłowej.
Dziecko, które zasiada do
pracy ze złym nastawieniem psychicznym, pracuje mniej efektywnie,
dłużej wykonuje okre¶lone czynno¶ci i nie może skupić uwagi.
Nauka domowa ucznia powinna
być odpowiednio zorganizowana, wówczas przynosi lepsze rezultaty.
Bibliografia:
1. Kozak H., Rodzina i dom.
Organizacja pracy domowej uczniów klas I-III. Instytut Wydawniczy
CRZZZ. Warszawa 1978
2. Kruszko K., Samodzielno¶ć
uczniów klas początkowych w nauce domowej, "Życie Szkoły" nr 1, 1996.
3. Szpiter M., Doskonalenie
nauki domowej uczniów klas początkowych.WSP.Słupsk 1992
4. Więckowski R., Pedagogika
wczesnoszkolna. WSiP.Warszawa 1993
5. Zborowski J., Proces nauki
domowej ucznia. PZWS. Warszawa 1961
6. Żywno I., Nauka domowa
ucznia klas I-III, " Życie Szkoły" nr1, 2001
Jolanta Szumska,
Warszawa, 2001-2010
